Bu kadın sinirlenince çok şirin oluyor

Dün akşam annemle oturup yeni çıkan yaz dizilerinden birini izliyorduk. Konusu annemin deli olduğu evlilik dışı hamilelik ama kadın anam sinir olsa da izliyor sonra kendi kendine laf yapıp bana "sen öyle yerlere gitmiyorsun, tanımadığın insanlarla buluşmuyorsun dimi" demeye başlıyor. Kadının en büyük hobisidir bu. Neyse, diziyi birlikte izleyince doğal olarak tek başına yaptığı konuşmaları bu sefer benimle yapmaya başladı. Önce "öyle anne olmaz, ben seni doktora götürsem hamile olduğunu öğrensek seni de o adamı da öldüresiye dövmeden evlendirmem" dedi. Lafı uzatacağım ya hani, annemi olmayan şeyler için sinirlendiricem falan diye "e bebeğin ne suçu var ne diye dövüyorsun ya bir şey olursa torununa" dedim. "ben nasıl döveceğimi bilirim" dedi tripli bir şekilde kafasını çevirdi gülüp "evlenmek istemezsem peki?" dedim. "Sana soran mı var? Madem o haltı yiyecek kadar yakınsınız evlenirsiniz kaçar yolu yok" dedi kesin konuştu. "E ama dizideki kızın nasıl hamile kaldığı belli bak" dedim "sen o kadar saf değilsin" dedi. Kadına yuh dedim neyimi gördün şimdiye kadar dedim. "anneyim ben görürüm" dedi. "Olsun ben yine de evlenmem" dedim "Cha beni sinir etme evleneceksin" diye bağırdı. Abim öteki odadan gelip gözleri çakmak çakmak bakarak "ne evliliği" dedi bir de o sesini yükseltti. Ben hala gülüyorum tabi annemin sinirlenmesine ama onun "kardeşin hamile kalsa bile evlenmiyor" demesi üzerine abimin bir an kalbi tekledi sanırım çünkü anlık bir boşluk gördüm gözlerinde. Baktım iş ciddiye biniyor açıklamamı yaptım yolladım odaya çocuğu anneme de daha laf yetiştirmedim. Bir kadın anca bu kadar hassas olabilir hamilelik konusunda. Düşüğü, kandırılması, evlilik dışı hamilelik geçmişi olsa anlayacağım bu konulardaki tavrını ama yok yani gayet normal, düz bir hayatı var. Evliliğinin 2.yılınca ilk çocuğunu sonra 5 yıl sonra bir tane ve sonra bir tane daha şeklinde normal bir ilerleyişte hayat. Kimden ne gördü de böyle oldu merak etmiyor değilim hani. Ama annemin sinirlenmesi tam böyle yanakları sıkılası, bağıra basılası oluyor. Dizi bittikten sonra odama geçerken abimin odasına kafamı uzatıp onun da oyununu böleyim bari dedim. "Annem hamilelik diyince aklın gitti bakıyorum" dedim güldüm "Şakasını yaptığın şeyin ciddiyetini biliyorsun dimi" dedi o da kızdı bana. "Çok komiktin o an ama" dedim güldüm adam bana "gerçek olsaydı sen görürdün o zaman curcunayı" dedi kötü kötü bakmaya başladı "Cha saçma şeyler yapmazsın sen biliyorum ama sen yine de dikkatli ol abicim" dedi sonra da "git artık şurada bir şey yapmaya çalışıyorum" dedi yolladı beni. Gören çok önemli bir şeyler yapıyor sanır, oyun oynuyordu! İş stresimi azaltmanın en güzel yolu oldu bu son zamanlarda. Azıcık birini azıcık birini sinirlendiriyorum bütün yorgunluğum gidiyor.

Sanırım biraz patavatsız davrandım

Uzun zamandır görüşmediğim dayılarımdan biri eşiyle beni ziyarete geldi hafta sonu için. Hem dönmeden önce bir kez olsun bana geldiklerini söylemek için hem de sanırım ülkede gidecek başka yerleri kalmadı ki bana geldiler. -baskın da olabilir aslında çünkü gelmeden önceki gece haber verdiler geleceklerini- Neyse işte benim bu dayım 30larının başlarında, neredeyse yeni evli sayılabileceği 1-1,5 yıllık bir evliliği var ve sürekli karısı alıp gezdirir durur fırsat buldukça. Hatta bu gezmelerine kayak yapma, paraşütle atlama, doğa yürüyüşleri falan da dahildir genelde. Bu yüzden benim sıkıcı şehrime gelmeleri bir ilginç geldi. Cumartesi öğle saatlerinde beni arayıp evin açık adres ve yol tarifini aldıktan sonra geldiler, öğle yemeği adı altında kahvaltıya oturduk. Yol kısa sürüyor olsa da gelmelerinin uzun sürmesi ilginç geldi çünkü dediğim gibi dayım atlama, kayma, tırmanma gibi şeyler yapan biri ve doğal olarak arabayı uçuruyor. Neyse dedim sorgulamadım, sorasım da gelmedi zaten. Yemek yendi, dinlenildi, gezmeye çıkıldı derken gün içerisinde hep bir şeyler yeme, içme olayına girdik diye yengemi biraz bir kenara çekmem gerektiğini hissettim -çünkü dayım sevdiği kişilerin kendine kötü bakmasına ve sağlıksız/düzensiz beslenmesi gibi durumlara sinir olur- ve dayım yokken "yenge, sen biraz kilo mu aldın? Normalde dikkat ederdin ya ondan sorayım dedim" dedim ve o an bir patlamayla "hamileyim cha, tabi kilo alacağım!" dedi. O noktada benden bir "oh!" çıktı çünkü hamilelikse kilo alması normal bunu kafasına takmaz diye düşündüm bir de o an ağzımdan "he bu yüzden kocaman oldun yani... ben de sürekli bir şeyler yiyince kilo aldın sandım" dedim ama demez olaydım. Ağladı! Gerçekten ağladı! Kitaplarda, dizilerde, filmlerde falan bu hormon dengesizliğini hep abarttıklarını düşünürdüm ama yengem hem ağlayıp hem de "sen kilo almadan hamile kalırsın cha", "canın da çekmez bir şey senin incecik beline bir şey olmaz senin!", "ben bilmiyorum sanki neden böyle olduğunu! Aldım işte kilo aldım göbeğim çıktı ne? Ne var yani bunda?" diye bir patladı bana far görmüş tavşana döndüm o an. Bir de dayım geldi sonrasında karısını ağlattım diye bir posta da o kızdı arada da "işte bizden çok uzaklaştığını söylemiştim yengenin hamile olduğunu nasıl bilmezsin" diye geçirince olduğum yerde pıstım kaldım. 

Diğer gün "günaydın şirin anne, kuzenim nasıl bugün" diye şirinlik yapsam da yemedi. Bir kere kızdı ya daha kolay kolay unutmaz o onu. Oysa hamileler kilo aldıklarını duyduklarında sevinmezler mi? Yani bence sevinmeleri lazım bebek için ne de olsa... Değil mi?