Neredeyse her insanda olduğu gibi bende de soğana karşı bir hassasiyet var. Öyle ki mutfakta annem soğanla bir şey yaparken ben evin öteki ucunda bile olsam gözlerim akar gider. Bugün de annem rahatsızlanan üst komşuya bakmaya giderken "yaşlı kadın şimdi beni bırakmaz sen yemeği yaparsın" dedi gitti. Tamam ben kendi evimde yemek yapıyordum falan ama benim evimde olan imkanlar bu evde yok ki yemek yapayım. Bunların en başında annem kesinlikle dondurulmuş ve doğranmış soğan almaz. E ama ben kendi evimde ya soğan kullanmıyorum ya da o soğanı kullanıyorum ki ağlamaktan helak olmayayım. Ama işte dediğim gibi anne evinde olmuyor o şeyler. Neyse dedim ayıkladım önce soğanı sonra da nefesimi tutup minik minik dilimlemeye başladım. Daha doğrusu yapamadım çünkü daha soyarken yanmaya başlayan gözlerim sonrasında muslukları açmışım gibi akmaya başladı. Bir kestim iki kestim derken baktım olmuyor abimin yanına gidip yardım dilendim. Ne de olsa o da kendi evinde yemek yapan bir birey ki bu işlere benden önce başladı. Başta "bi git başımdan cha" diye sinirli sinirli tepki verse de sonra baktı halim kötü yardım etmeye başladı. Aslında o da baya hassas soğana ama abi ya, erkek ya çaktırmıyor. Ben bir yandan havucu ve patatesi soyup doğrarken o da işini bitirdi burnunu çeke çeke mutfaktan çıkarken annem geldi. Hayır madem erken gelecekti ne diye uğraştırdı bizi bi anlasam. Bir de gelmiş dalga geçiyor "belli oldu ikiniz de kaynananızla anlaşamayacaksınız, yine bana kaldınız" diye ve halimize gülmeye başladı. Bu kadın arada böyle bulduğu saçma konularda dalga da geçiyor. Bildiğiniz kötü kadın oldu çıktı başımıza.
