Yalnız ben sonbahar insanıydım...

Daha önce bahsettim mi hatırlamıyorum ama sonbahar benim kendimi en iyi hissettiğim mevsimdir. Her ayında kendimi ayrı huzurlu hissederim hatta ağaçların dökülen yaprakları benim için omuzlarımdan giden bir yük hissini verir. Kısaca çok seviyorum bu ne çok sıcak ne de çok soğuk olan mevsimi ama bu sene yazın gelmemesi gibi sonbahar da eskisi gibi gelmedi! Havalardan bahsetmek istemiyorum siz de zaten yaşıyor ve biliyorsunuz ama şu soğuklar yüzünden neler çekiyorum bir görseniz. Arkadaşların peşinde gezinirken titremeler mi dersiniz yoksa grip mi her şey var. Kendimi evde yatağa bağlamak istiyorum desem yalan olmaz. Geçen gün markete gittim bir şeyler almaya ama tamamen kendim için içecek bir şeyler olsun abur cubur olsun o tür şeyler almaya. Tam kalori dolu bir rafın önündeyken çıktı karşıma yine. Ayak üstü selamlaşma naberler nasılsınlar derken birlikte alışverişe devam etmeye başladık. Ben insan gibi abur cubur almadığım için misafirim olduğunu düşünmüş. Tatlım bu gördüğün hiçbir şey, benim evde stok yaptığım zamanı görsen ağlarsın demek istedim ama oldukça şirin ve hanımefendi bir tavırla kendimi tanıttığım için bozuntuya vermedim. O da 3 gün geçmesine rağmen evin temel ihtiyaçlarını karşılamayı bitirememiş anlaşılan ki aldığı şeyler tam böyle temel mutfak eşyalarıydı. Ailesinin ne zaman geleceğini sordum haftasonu geliyorlar dedi biraz buruk bir şekilde. Ben sandım ki ailesinden ayrılmak hoşuna gitmediği için o şekilde söyledi ama o baya baya yalnız yaşamak istediği için ailesinin gelmesini dert etmiş durumda. Aynı şeyleri ben de 2 sene önce yaşadım, insan öyle ya da böyle alışıyor bu duruma dedim güldük. Yine konuşmamız sırasında benden 5 ay kadar küçük olduğunu öğrendim. Kendimden küçüklere ilgi duymak aslında pek huyum olmasa da durumdan şikayetçi olduğum pek söylenemez doğrusu. Kurs hakkında birkaç bir şeyler daha sordum şirin şirin "sana evde de gösterebilirim zaten temelin var, ilerletmek istersen kursa gelirsin" dedi ama kabul etmedim illa o parayı vereceğim!  Hem onun da işine yaramış olurum telefonda kursla konuştuğumda genelde hocanın boş olduğunu, az öğrencisi olduğunu öğrendim. İçimden de "o merak etmesin ben başlayayım bütün çevremi de sokarım oraya" diye düşünmedim desem yalan olur. Biraz daha sohbet etmek istesem de marketle ev arasında 10 dakikalık bir mesafe olduğu için hemen dağılmış olduk. Her karşılaşmada böyle böyle hakkında bir şeyler öğrensem sanırım yaklaşık bir 10 yıla sevgili olabilecek seviyeye geliriz. Yalnız eve gelince fark ettim; yün çoraplarım, kalın taytım, kapşunlu sweatshirtüm ve onu üzerie giydiğim yün hırka aynı zamada makyajın zerresi olmayan yüzümle biraz zor bu durum. Tamam en kötü halim değildi ama yine de beni bu şekilde görmesini istemezdim doğrusu. Ahh ah bu sonbahar neden bu şekilde geçiyor ki?

Artık eve dönmeliyim

Sanırım artık eve dönmem gerekiyor. Aylardır şu buz gibi şehirde ben ve kedim yalnızız ama hem sınavlarım hem de projelerim yüzünden bir türlü ailemi görmeye gidemedim. Aslında tek derdim ailem de değil, arkadaşlarımı ve onlarlayken olan umursamaz hallerimi özledim. Kendi evim en rahat olduğum yer olsa da ay sonunu nasıl getireceğim, faturalar, yemek, temizlik vb. normalde annemin düşündüğü şeyleri kendim yapıyor olmak zar zor alıştığım şu hayatta beni birazcık zorluyor. "E madem gitmek istiyorsun neden hala oradasın tatil başlamadı mı?" dediğini duyar gibiyim ama tek bir dersten dolayı şuan sınav notlarımın açıklanmasını bekliyorum. Geçtiğimden tam emin olsam ve büt için geri dönmeyeceğimi bilsem sınavlar bittiği gibi kendimi doğduğum, bildiğim şehirde bulurdum. Hatta o an ışınlanabilirdim bile ama son gün son sınav o kadar kötü geçti ki "acaba kalacak mıyım?" korkusuyla eve tıkıldım kaldım.

Daha 2 güne kadar 60 cm kar vardı dışarıda ve yürümek ölüm gibi bir şeydi. Şimdiyse yağmur yağdı karların küçük bi kısmı eridi ve dondu. Biraz önce markete gidip artık eve bir şeyler alayım dedim ama adımımı atmamla neredeyse takla atıyordum. Tamam geldiğim yer hiç kar yağmayan Akdeniz ya da Ege kıyılarında değil baya baya Marmara bölgesi insanıyım hani şu denize yakın mesafe trafiğiyle ünlü yer... Neyse konu o değil, demek istediğim kar gördüm ve en bariz hatırladıklarım da 2003 ya da 2005 yıllarındaydı sanırım 1 hafta okul tatil edilmişti ama o bile burada gördüğümün yanından geçemez. Ben burada bunları yaşarken Erzurum'da okuyanlar neler çekiyor düşünmek bile istemiyorum tam anlamıyla korkunç!

Son zamanlarda tam ev kızı olup buz gibi dışarıya adımımı atmadığım için kendimle fazladan ilgilenmeye başladım. Örneğin 3 kaşık yoğurt, yarım limon suyu ve 1 çay kaşığı pul biber karışımının yatmadan yarım saat önce yenmesi durumunda metabolizmayı hızlandırdığını öğrendim. Eğer dün son limonumu kullanmış olmasaydım devam edecektim ama önceki paragrafta dediğim gibi buzda yürünmüyor arkadaş. Tadı kötü de değildi hem siz de deneyebilirsiniz.
Bunun dışında Sia'nın Elastic Heart şarkısına ciddi anlamda sardığımı söylemeliyim. Sözler ve klibi pek bağdaştıramamış olsam da klibi çok hoşuma gitti. Maddie Ziegler sen nasıl bir dansçısın öyle ya! İleride eğer doğurmaya karar verirsem şimdiden kızım ya da oğlum her neyse jimnastiğe gidecek, dans edecek başka yolu yok. Ne kadar klip hakkında çocuk istismarı gibi şeyler söyleseler de nedense ben öyle bir şey göremedim. Benim gözümde tam olarak kızına ulaşmaya çalışan bir baba gibi görünüyor Shia LaBeouf. Aralarındaki sürtüşmeden nasıl bir sapkın fikir ortaya atıldığını anlamış değilim. Hadi baba-kız olmasın klibi ilk izlediğimde ilk yarısına kadar kafesteki iki maymunu canlandırdıklarını düşünmüştüm ki el hareketleri, mimikleri falan buna oldukça uygundu. Neyse artık herkes klibi kendine göre yorumlar, her insan bir değil sonuçta. Klibi daha izlememiş olanınız varsa onu da alta koyuyorum merak edip bakmak isteseniz falan diye.

Sanırım bu kadar gevezelik yeter daha neden pişmediğini anlamadığım yemeğime baktıktan sonra evde biraz daha pineklemem gerekiyor. Daha sonra görüşmek üzere...