Gençlerden kaynaklı mı bilmiyorum ama sürekli bir "biriyle sohbet etmeliyim" düşüncesi var insanlarda. Dün akşam yemek yapmaya oldukça üşenip kendime hep sipariş verdiğim yerden bir şeyler söyledim. Para verme-alma durumu bittikten sonra kedimin kendini beğenmiş tavırlarıyla arkamdan yürümesi ve çocuğun "hayvanları çok mu seviyorsunuz?" sorusuyla ciddi ölçüde afalladım. Hayır yani tam kapıyı kapatırken bu soru neden? "evet seviyorum" cevabından sonra "ben köpekleri daha çok severim ama kediler de evde daha kolay tabi" demesiyle kafamı sallayıp tekrar kapıyı kapatma sırasına geçiyordum ki "hep aynı şeyleri sipariş ediyorsunuz... Aslında şu ürünlerimiz de oldukça lezzetlidir... Bir gün denemek isterseniz..." dedi ve "hayır teşekkür ederim ilginiz için" diyerek kapıyı hızla kapattım. Hayır yani sipariş getirdiği eve bir insan neden başka ürünlerin tanıtımını yapar ki? Hem bir bildiğim var ki hep aynı şeyleri söylüyorum dimi ama. Sanırım ilk defa bir servis elemanına "iyi akşamlar" demeden suratına kapıyı kapattım. Nerede ilginç tip var hep beni buluyor arkadaş ya.
Bu sabah apartman görevlimiz aidatları almak için kapımı çaldı. Aslında sanırım herkesin kapısını önceden çaldı ama beni bulamayınca evde olduğum anı kolladı. Amca başladı konuşmaya "kızım sen gecikmezdin böyle verirdin paranı ne oldu sıkışık mısın bu ay? Konuşalım istersen yöneticiyle"falan diyor ben bakıyorum suratına boş boş. Hayır yani gecikse gecikse 2 gün gecikmiştir çünkü perşembe evdeydim bu demek oluyor ki adam cuma günü geldi. E onda da evde olmadığım için alamadı parasını neden bir anda parasız konumuna düştüm anlamış değilim. Hoş o amca benden pek memnun değil ilk geldiğim günden beri "tövbe tövbe"ler adamın dilinden düşmedi de ne yapayım yani o amcaya göre mi değiştireyim hayatımı? Zaten şurada 2 ayım kalmış evimi özleyeceğim diye içim yanıyor bir de bunlar hiç hoş değil. Neyse ki üst katımdaki iki çocuklu çift beni seviyor da herhangi bir durumda anında yanımda oluyorlar. Genç komşuların faydaları işte. -Hoş adam ilk bir karısıyla iyi olmamı sevmemişti ama sonra o da alıştı. "zarar gelmez bundan" dedi sanırım kendine-
