Şamar oğlanına döndüm resmen

Dün benim saf kızım Defne'yi arayıp saçma ama küçük bir şakayla kalbini hoplatmak istedim. Neredeyse her dediğimi ciddiye alan, kötü düşünmez bir arkadaşı olunca insanın arada böyle şeyler yapası geliyor tabi. Neyse, akşamüstü evde de tek olmamı fırsat bilerek sesimi ayarladım ve o telefonu açtığı gibi "Defne sana kötü bir haberim var, bu sefer gerçekten bittim" dedim. Telefonun öteki ucundan "hiiğğğ... Cha ne oldu ki?" diyince de "haftalar oldu, çok gecikti ve mide bulantıları, baş dönmeleri... Defne sanırım hamileyim" dedim ve arkadan kocaman bir patırtı koptu "NE DEMEK HAMİLE? KİMDEN?" sesi başta tanımadım ama ağır abim arkadan "Cha bu ne demek oluyor? Ne zaman oldu? Nasıl böyle bir şey yaparsın? ***" beni kesinlikle dinlemeye tenezzül etmeden yoğun küfür içerikli laflarına devam etti. Beni gömdü oraya zaten yanında olsam cidden alırdı ayağının altına belli ama olmayan o adamı da baya bir sağlam laflarıyla öldürdü. Defne "hayatım bir dur dinleyelim kızı hemen başladın bağırmaya" falan dedi sonra Batu'nun sesi kesildi ama bu sefer Defne başladı "nasıl bana önceden söylemezsin böyle bir şey olduğunu" şeklinde kızmaya. Batu olaya komple kafayı taktı Defne ondan gizlememe. Kadın aklı erkek aklı işte. Baktım Batu kalkıp İstanbul'a gelecek aşırı sinirli bu sefer şaka yaptığımı söyledim. Her kızın arasında olur böyle muhabbetler şeklinde Batu'yu sakinleştirmeye çalışıyoruz falan derken o an bana bir şey dank etti. Ben Defne'yi aradım ama Batu yanında... Bu ikisi aynı şehirde yaşamıyor... Bu sefer ben başladım bağırmaya "nasıl bana haber vermezsiniz" bilmem ne diye. Tabi hanım biliyor kıskanacağımı hiç söylemiyor bu yüzden. Aramasam ya da böyle bir şaka yapıp Batu'nun kendini belli etmesini sağlamasam öğrenemeyecektim kesin. Onların bana kızması, benim onlara kızmam ve ikisinin tekrar bana ültimatom vermeleriyle konu kapanmış olsa da Batu durup durup "Cha cidden öyle bir şey yok dimi"leriyle bütün akşam uğraştım. İyi dedim Emre'ye gitmedi bu konuşma yoksa o laftan da anlamaz bacaklarımı kırmaya gelirdi o olmayan adamı da bir yerinden sallandırırdı ya en azından iyi yönünden bakmak lazım. Defne kızımız sevgilisiyle gezsin tozsun hatta gitsin istediği gibi sarılıp uyusun ben de kendi evimde kedime sarılıp boş boş gezineyim. Hayat çok acımasız.

Orada bir yerlerde biraz "saygı" olacaktı...

Benim çok saygılı, muhteşemlik örneği bir insan olduğum söylenemez ama ne olursa olsun toplum içinde yapılmaması gereken şeylerin farkında olarak bunları elimden geldiğince uyguluyorum. Bu konuya girmemdeki sebep de bugün gittiğim sinemada yanımda oturan genç kızın -ki benim yaşlarımda olduğunu düşünüyorum- sürekli olarak çevreye verdiği rahatsızlık. Yerime geçerken aslında kızın bacak bacak üstüne attığı bacağını sürekli ön koltuğa vurmasından biraz sorunlu olduğunu anlamıştım ama önceki uyarıp kız oturma şeklini değiştirince sorun ortadan kalkar diye düşünmüştüm. Reklamlar sırasında sürekli yanındaki arkadaşıyla konuşan kızlardan biri benim yanımdakine "telefonunu sessize aldın mı" diye sormuş olmalı ki benim yanımdaki sorunlu kız "niye sessize alayım ki? İnsanlar mı rahatsız olur hah" diye gevrek bir dille arkadaşına cevap verdi. Arkadaşı "ben rahatsız olurum ses çıkarırsa" dedi bu sefer ama kız telefonu sessize almak için hiçbir şey yapmadı... Neyse dedim film sırasında da aynı saygısızlıklara devam ederse uyarırım şimdi durup dururken tatsızlık çıkarmanın anlamı yok dedim ki zaten film arasına kadar bir sorun da çıkmadı. Ara verildiğinde kızın telefonu bir çaldı sonra film başlayana kadar konuştu hatta film başladı o da konuşmaya devam etti! Kolunu dürtüp "biraz sessiz olabilir misiniz" dediğimde de "tamam tamam kapatıyorum" diye bir cevap aldım. Tamam, insanlara karşı soğuk biri değilimdir ama bu nasıl bir cevaptır ya? Daha sonra zaten filmi sıkıcı bulduğu için sürekli şekil değiştirdi durdu. Hayır yani beğenmediysen kalk git ne diye çevreni rahatsız ediyorsun dimi ama. Yok ama o ısrarla filmin sonuna kadar kaldı! Başkalarına karşı saygılı olmak bu kadar mı zor anlamıyorum. Kabul ediyorum ben de bazen toplum içinde olduğumu unutup sesli konuşabiliyorum ya da gülebiliyorum ama bu şekilde bir saygısızlık... böylesi resmen kasıtlı ve sinir bozucu. Sanki salon kendininmiş gibi davranması ve bizim de o film için para verdiğimizi hiçe sayarak davranması falan iyi çıkışta o sinirle dövmedim kızı.