Halüsinasyon bile görmeye başladıysam demek

Abim en son kavga ettiğimizden bu yana evde pek yokmuş gibi davranıyor. Ya hiç gelmiyor ya da çok geç saatte geliyor ama bunu yaparken bana haber vermiyor. Yatmadan önce onu bekliyor değilim ama ben uyurken kapı sesi duymak beni biraz rahatsız edebiliyor. Gecenin bir yarısı evin kapısının sessiz sessiz açıldığını duyup korkuyla bir kere uyandıktan sonra insan rahat uyuyamıyor malum. Bunu yapmamasını söylemiş olsam da inat değil mi haber vermiyor işte. Neyse, geçen akşam eve dönerken komşu çocuğunu gördüğümü sandım. Aslında yanına gidecektim ama bir kıza omzunu atmış sarmaş dolaş bir halde yürüdüklerini görünce aptala döndüm. Boş boş takip ettim ikisini. Sakin bir mahallede oturuyor olsam da komik bir şekilde benim oturduğum yerin bitimindeki diğer yerler zaman geçtikçe pek güvenilir yerler olmamaya başladı ki bunlarda inşaatların büyük payı var. Baktım komşu çocuğu ve kız çok farklı yerlere gidiyor ve ben de onlarla birlikte oldukça yoldan sapmışım daha takip etmenin manası yok dedim durdum. O vazgeçtiğim evrede de Komşu çocuğu sandığım çocuğun başka biri olduğunu fark ettim. Saçının rengi ve şekli, boyu, montu hatta yürüyüşü bile aynıydı oysa! Kafalarının arka yapıları da hatta aynıydı! Çok o gibiydi... Bomboş bir şeye üzülmüş ve akşamın bir körü alakam olmayan yerlere girmişken tabi içimden hemen eve gitme isteği doldu. Yolu uzatmadan nereden daha iyi giderim derken girdiğim sokakların birinde çocuğun teki laf attı saçma sapan. Cevap vermeden hızlanıp oradan ayrılayım derken çocuk ona cevap vermemiş olmama kızmış olacak ki "sen kendini kim sanıyorsun da bana cevap vermiyorsun" dedi. Yine cevap vermeden yürümeye devam ettim ki onun da beni takip ettiğini fark ettim. Hızlı adımlarla kısa olan o yolu biraz dolandırıp eve gittim hatta onun arkamda olmadığını anladığım bir an koşup sokağıma o şekilde girdim. Korkuyla kapıyı açıp kendimi eve attığımda hiçbir ışığı açıp "bu daireye yeni girildi" diye belli etmek istemedim. Kapının önüne çöküp karanlıkta sakinleşmeyi bekledim sadece. Şu komşu çocuğu muhabbetinin başıma bu şekilde bir iş açıyor olması nasıl bir şey hala tanımlayamıyorum. Genç çocuk tabi sevgilisi osu busu olacak ki sağlıklı olan da bu değil mi? Olmasını istediğim kişi ben olsam da onun bana karşı bir ilgisi yokken onu zorlayacak değilim. Ne yaşarsam artık kendi içimde. O gece işte sabaha kadar abimi salonda karanlıkta bekledim. Sabaha karşı uyumuş olacağım ki abim üstünü değiştirmek için eve geldiğinde gördü beni. Önce ne olduğunu sordu halimi görünce sonra bir şeylerden korktuğumu anlayınca onu aramadığım için kızdı ama onunki inatsa benimki de inat. Sabaha kadar uyumayacak olsam da evdeki bütün camlar ve kapılar kilitli otururum yine de aramam.

Yetişkin bir Cha nasıl korkutulur?

Bugün sanki çevremdeki herkes konuşup anlaşmış gibi beni kalpten götürmeyi planlamışlar. İlk önce abimin sabahın 6'sında daha gün aydınlanmadan araması üzerine telefonu korkuyla "bir şey mi oldu? İyi misin?" diyerek açtım. Tabi onun gayet rahat bir şekilde "yoo, onu da nerden çıkardın" diyip sonrasında "benim Yelda'nın yanına gitmem gerekti de otobüse biniyorum şimdi blabla abinin numarasını bulamadım onu yazsana bana ortada kalmayayım" demesiyle önce bir oh çektim sonra meşhur kısık sesli bağırmamla "bu saatte mi!" diye isyanımı dile getirdim. Numarayı verdim ama kalbim ağzımda atıyor sanırım hatırlamadığım kötü bir rüyanın üzerine geldi bu arama. Zaten sonrasında uyuyamadım. -Biliyorum geçenki mimden sonra hepinizin nazarı değdi-

Güne sabahın köründe başlayınca biraz işe yarıyım bari diyerek mutfağı falan toparladım, salonu düzenledim derken bir de kahvaltı hazırladım o arada Mine arayıp  "Cha ben bir şey yaptım" diye açtı telefonu. Tabi zaten güne korkuyla başlamamın etkisiyle "ne oldu? Ne yaptın? İyi misin?" derken olayı anlattı o da müdürüyle işe girer girmez kavga etmiş onu anlatıyor! Yahu telefon açılır açılmaz hafif kırık sesle "ben bir şey yaptım" denir mi? Bence denmez ki denmemeli de zaten. Hayır bir de bunu en son söylediğinde gerçekten bir şey yapmıştı ve ortalığı toparlamakta baya zorlanmıştık. Niye şimdi gerilim yaratıyor ki? Sanki her hafta kavga etmiyorlar. Bari işten çıktım dese ama yok onu da yapmamış sadece tartışmışlar adam biraz ağır konuşmuş ama Mine'nin de karakter belli altta kalmamıştır benim kızım.

Öğleden sonra hem hava alayım hem de abur cubur bir şeyler alayım diye evden çıkmıştım onda da günün son olayı oldu zaten. Tam kasadayım kartın şifresini giriyorum annemin aradığını gördüm. İşim bitti zaten diye açtım telefonu bu sefer de annem "Cha ben hastaneye gidiyorum hadi ev sana emanet" dedi demedi kapattı. Tabi muhtemelen dokunmatiği kullanamadığı için kapattı telefonu çünkü benim şok anım sırasında o bir daha aradı ama benden ses soluk çıkmıyor birine bir şey oldu bu kadın bu yüzden böyle panik hareket ediyor diye geçiriyorum aklımdan. Derken küçük yengemin sancılarının başladığını ve doğuma alındığını söyledi. Günün üçüncü derin nefesini de verdim bu söylediğiyle. Başta anlamadım neden bu kadar acele ediyor ki diye ama öğrendim ki doğum odasına dayım giremediği için yengem tekmiş annem de o sancılar sırasında tek olmasın diye hızlıca hareket ediyormuş. 

-Bu arada bu olay yaşanıp ben bu posta başlayana kadar doğum gerçekleşti ve 2015 model cimcimemiz dünyaya geldi.-

Hala neden her telefona panikle bakıyorum emin değilim ama birine bir şey olacakmış gibi tepki bir hal içerisindeyim. Kısaca yetişkin bir Cha'yı korkutmak için yapmak gereken tek şey saçma bir saatte aramak ya da "Cha! ..." şeklinde telefonu açmak. Üzgün ya da kırgın ses de olur tabi orası ayrı mesele.